هدست ویژن پرو اپل با مغز ما چه خواهد کرد؟ + جدید

0

[ad_1]

هدست ویژن پرو اپل با مغز ما چه خواهد کرد؟ + جدید

هدست‌های واقعیت افزوده، واقعیت مجازی و واقعیت ترکیبی همچنین اغلب موجب «بیماری شبیه‌ساز» می‌شوند که شامل مجموعه‌ای از علائم آزاردهنده مانند تهوع، سردرد، سرگیجه و خستگی چشم است.

بیلنسون و همکارانش در بیشتر جلسات با دستگاه خود، حتی اگر تست‌ها کمتر از یک ساعت طول می‌کشید، با بیماری شبیه‌ساز مواجه شدند. حتی سطوح پایین بیماری شبیه‌ساز می‌تواند بر کیفیت زندگی، سطح فعالیت و بهره‌وری افراد تاثیر بگذارد.

در آزمایشی در سال ۲۰۱۴ فرانک اشتینیکه، استاد تعامل انسان و کامپیوتر در دانشگاه هامبورگ آلمان ۲۴ ساعت را به طور متناوب بین دو ساعت استفاده از واقعیت مجازی و ۱۰ دقیقه وقفه سپری کرد. در طول مطالعه، اشتینیکه مطمئن نبود چه چیزی واقعی است و چه چیزی واقعی نیست.

مطالعه‌ای از سال ۲۰۰۹ نشان داد استفاده از واقعیت مجازی می‌تواند موجب تشکیل خاطرات غیرواقعی در کودکان شود. این در شرایطی است که وضوح تصویر و کیفیت واقعیت مجازی ۱۵ سال پیش بسیار بدتر بود.

اشتینیکه می‌گوید: «صفحه نمایش صوتی و تصویری بهتر و بهتر می‌شود. بنابراین، تقریبا مطمئن هستم که محتوای مجازی و واقعیت همچنان با هم ادغام می‌شوند.» البته او آینده‌ی محاسباتی مثبت‌تری را تجسم می‌کند که در آن، این ابزارها به‌طور مفیدی جایگزین کلیدها و صفحات لمسی می‌شوند.

افرادی که از دستگاه‌های واقعیت افزوده استفاده می‌کنند، منزوی‌ می‌شوند

جهان‌های دیجیتالی فراگیر ممکن است بر نحوه‌ی فکر کردن و اجتماعی‌شدن کاربران نیز تاثیر بگذارند و بتوانند بر نحوه کار یا یادگیری آن‌ها اثر بذارند.

طبق مطالعه‌ای از سال ۲۰۱۹، افرادی که هدست واقعیت مجازی استفاده می‌کنند، در حضور شخصیت انسانی مجازی، در کارهای شناختی ساده بهتر عمل می‌کنند، اما عملکرد آن‌ها در وظایف شناختی پیچیده بدتر می‌شود.

پژوهشگران متوجه شده‌اند افرادی که از دستگاه‌های واقعیت افزوده استفاده می‌کنند، در مقایسه با افراد اطرافشان که هدست استفاده نمی‌کنند، حالت منزوی‌تری دارند. مارک رومن میلر، نویسنده‌ی اصلی مقاله سال ۲۰۱۹ و استادیار مؤسسه فناوری ایلینوی که تاثیر رفتاری واقعیت مجازی و افزوده را مطالعه می‌کند، می‌گوید: «استفاده از هدست واقعیت مجازی یا واقعیت ترکیبی ذاتا منزوی‌کننده است.»

میلر می‌افزاید وقتی کارگران از هدست استفاده می‌کنند، همکاری حضوری چالش‌برانگیزتر می‌شود؛ زیرا غیرممکن است چیزی را که به آن نگاه می‌کنید، به دیگری نشان دهید یا صفحه نمایش را به اشتراک بگذارید، مگر اینکه لایه‌های اضافی نرم‌افزار به عنوان واسطه عمل کنند.

میلر دستگاه‌هایی از قبیل دستگاه‌های واقعیت ترکیبی را ابزارهای خارق‌العاده‌ای می‌داند، اما هشدار می‌دهد که آن‌ها همچنین پتانسیل بسیار زیادی برای حواس‌پرتی دارند. او می‌گوید وقتی به خانه می‌رود، تلفن هوشمند خود را کنار می‌گذارد. وی باور دارد که دستگاه‌های واقعیت افزوده و ترکیبی می‌توانند مشکل تقسیم توجه را که بسیاری از کاربران گوشی‌های هوشمند درحال‌حاضر درگیر آن هستند، تشدید کنند. مسری نیز موافق است: هر شکایت رایج درمورد اینکه تلفن‌های هوشمند چگونه تعاملات اجتماعی واقعی ما را مختل می‌کنند، توسط هدست‌های واقعیت ترکیبی تقویت می‌شود.

مسری چند سال گذشته را با گروهی از متخصصان و هنرمندان فناوری مستقر در لس‌آنجلس گذرانده است تا پروژه‌هایی با هدف گسترش همدلی انسانی از طریق ایجاد تجربه‌هایی که بدون واقعیت مجاری امکان‌پذیر نیست، توسعه دهد. او می‌گوید صرف‌نظر از نقص‌هایی که وجود دارد، این فناوری می‌تواند فرصت‌های جدید و هیجان‌انگیزی ایجاد کند.

درمقابل، مسری بازاریابی متا و اپل را برای دستگاه‌های واقعیت ترکیبی قابل پیش‌بینی توصیف می‌کند و می‌گوید: متا می‌گوید واقعیت مجازی فقط یک پلتفرم بازی دیگر است. اپل می‌گوید این همان آیپد شما است که روی صورتتان قرار می‌گیرد. اگر در عصر فناوری بعدی، تمام کاری که انجام می‌دهیم همان کاری است که اکنون روی صفحه‌نمایش انجام می‌دهیم و فقط چند سانتی‌متر به چشمان ما نزدیک‌تر می‌شود، پس کار چشمگیری انجام نداده‌ایم.

[ad_2]

Source link

Leave A Reply

Your email address will not be published.