آیا انسان می‌تواند در فضا تولیدمثل کند؟ + جدید

0 8

آیا انسان می‌تواند در فضا تولیدمثل کند؟ + جدید

گزارش آکادمی علوم ایالات متحده می‌تواند وضعیت را تغییر دهد. ازجمله توصیه‌های این گزارش، افزایش ده برابری بودجه برای علوم زیستی و فیزیکی، ازجمله مطالعات در مورد تولیدمثل است. به‌گفته‌ی رابرت فرل، رئیس گروه مسئول تهیه‌ی گزارش، پژوهش‌ها باید شامل مطالعات روی تولیدمثل در انواع مختلف موجودات، از گیاهان گرفته تا انسان‌ها باشد؛ زیرا بسیاری از اصول بیولوژیکی زیربنایی یکسان هستند.

بااین‌حال هیچ تضمینی وجود ندارد که بودجه‌ی توصیه‌شده در گزارش، محقق شود. در همین فاصله، اسپیس‌بورن یونایتد برنامه‌هایش را برای آزمایش دستگاه لقاح مصنوعی در مدار نزدیک زمین ادامه می‌دهد.

ادلبروک می‌گوید تاکنون ۴۰۰هزار دلار از سوی سرمایه‌گذاران خطرپذیر جذب کرده و کمیته‌ای مشورتی متشکل از کارشناسان و مهندسان باروری تشکیل داده است. اما هر پولی که جمع‌آوری شده، تا پایان امسال خرج خواهد شد و وی اکنون باید برای اولین آزمایش مداری برنامه‌ریزی‌شده در سال آینده، به اندازه‌ی کافی پول به‌دست آورد. جفری آلبرتز، استاد دانشگاه ایندیانا که اثرات پرواز فضایی را بر جوندگان مطالعه کرده است، می‌گوید با فرض اینکه بودجه‌ی اضافی به‌دست آید، به آینده خوش‌بین است. او می‌افزاید: «من به این نتیجه‌ی کلی رسیده‌ام که لقاح [در فضا] احتمالا موثر خواهد بود.»

بااین‌حال، حتی اگر لقاح موفقیت‌آمیز باشد، رویان‌ها همچنان باید به سلامت به زمین بازگردند. این همان قسمتی است که دوریت دونوویل، مدیر موسسه‌ی کاربردی‌سازی تحقیقات در امور سلامت فضایی در کالج پزشکی بیلور را نگران می‌کند. او می‌گوید: «آن بلاستوسیست‌ها قرار است در هنگام بازگشت حجم زیادی از فشار جی را تجربه کنند.»

مارتا فراز، مدیر تحقیقات و طراحی ماموریت در اسپیس‌بورن، چالش بازگشت به زمین را تصدیق می‌کند. او می‌گوید: «ورود دوباره به جو از نظر فناورانه فرایندی واقعا دشوار است.» اسپیس‌بورن به‌تازگی آزمایش دستگاه اولیه‌ی خود را برای اندازه‌گیری نیروهایی که نمونه‌ها درمعرضشان قرار می‌گیرند، آغاز کرده است. نتایج آزمایش اخیر سقوط از ارتفاع بالا هنوز تکمیل نشده است؛ اما گروه اطمینان دارد که دستگاه می‌تواند به‌اندازه‌ی کافی تثبیت شود تا تاثیر بر رویان‌ها به حداقل برسد.

اطلاعات آزمایش‌های اولیه برای دریافت تاییدیه‌ی استفاده از رویان‌های زنده ضروری خواهد بود. فرایند تایید همچنین نیازمند مجوز از کشوری است که شرکت ارائه‌دهنده‌ی خدمات پرتاب در آن مستقر است. همچنین نحوه‌ی دریافت مجوز بسته به ماهیت دولتی یا خصوصی نهاد ارائه‌دهنده‌ی آن، متفاوت است.

نگرانی خاص دونوویل، برنامه‌های بلندمدت اسپیس‌بورن برای انجام آزمایش‌های لقاح مصنوعی در فضا با استفاده از رویان انسان است. دونوویل این کار را غیراخلاقی می‌داند و نگران است که این مسئله بتواند افکار عمومی را علیه انواع پژوهش‌های فضایی برانگیزد.

درمقابل، ادلبروک استدلال می‌کند که شرکت او نگرانی‌های اخلاقی را بسیار جدی می‌گیرد. به‌گفته‌ی وی، هرچند اسپیس‌بورن شرکتی خصوصی است، قصد دارد در هنگام درخواست مجوز برای استفاده از رویان انسان، از تمام استانداردهای قانونی و اخلاقی بین‌المللی پیروی کند.

اما آزمایش روی تولیدمثل لزوما به نمونه‌های انسانی نیاز ندارد. جفری آلبرتز می‌خواهد شاهد تولد چندین نسل از حیوانات مانند موش‌ها در فضا باشد. این حیوانات باید تمام زندگی خود را در فضا بگذرانند و در آنجا تولیدمثل کنند. چنین آزمایش‌هایی هرگز انجام نشده‌اند و می‌توانند آزمونی قطعی برای بررسی پرسشی مهم باشند: آیا زندگی در فضا، اثرات چندنسلی دارد؟

نتایج چنین مطالعاتی، می‌تواند اطلاعات زیادی را درباره‌ی امکان تبدیل رویای سکونتگاه‌های فضایی به واقعیت آشکار کنند. از نظر ادلبروک، این واقعیت که مطالعات چندنسلی هرگز روی حیوانات تایید نشده، دلیل وجودی شرکت او است. هرچند پژوهش در زمینه‌ی تولیدمثل در فضا ممکن است موجب آزردگی برخی افراد شود، او درنوردیدن مرزها را مهم می‌داند.



Source link

Leave A Reply

Your email address will not be published.